|
Sint Pancras, ook Pancratius. (Gestorven rond 304).
Feestdag 12 mei.
Een van de zgn. IJsheiligen. De gemeente Sint Pancras (Noord
Holland), tegenwoordig vastgegroeid aan Alkmaar Noord, is
vernoemd naar de Romeinse martelaar Pancras, die begraven
lag aan de Via Aurelianus. Verder is er historisch niets
over Pancras bekend. De legende wil dat hij een jongen uit
Phrygië was, die op 14-jarige leeftijd in Rome martelaar
werd. Paus Symmachus I (498-514) bouwde een kerk over het
graf van deze martelaar: de San Pancrazio. Een eed, afgelegd
in de Pancraskerk te Rome, gold als bijzonder heilig in
de middeleeuwen. In die tijd genoot Pancras over heel Europa
bijzondere verering. Zijn basilica, in het beging van de
17de eeuw stevig verbouwd, was een populaire pelgrimskerk
en bewaard in het koor nog enkele van de oude zuilen. Naast
Sint Pancras in Noord Holland is ook een Londense wijk en
een Londens station St. Pancras geheten. Dit naar de aan
deze heilige gewijde parochiekerk.
Litt. p I heilige jaar rond/De santenkraam der roomse kerk
61.
Panningen gemeente Helden (Limburg) Bedevaartsplaats
in Nederland ca. 1580-1650 volgens kaart 1 in Marc Wingens
'Over de grens'.
Zalige Peerke Donders, ook Petrus Donders, (Tilburg
1809-Suriname 1887). Feestdag 14 januari. In een primitief
huisje aan de Heikant van Tilburg werd op 27 oktober 1809
Peerke Donders geboren, zoon van een arme huiswever. Twaalf
jaar oud zat hij reeds achter het weefgetouw. In 1831 werd
hij afgekeurd voor militaire dienst; en in 1837 naar het
Groot Seminarie. Maar omdat Peerke veel voor de missie voelde,
raadde men hem aan in het klooster te treden om zo ge-makkelijker
zijn missie-doel te verwezenlijken. In Nederland mochten
de kloosters in die tijd geen nieuwelingen aannemen en daarom
ging hij naar België en probeerde het bij de jezuïeten,
redemptoristen en franciscanen. Maar overal werd hij afgewezen:
te oud, te weinig kennis en talenten, te zwakke gezondheid.
Uitendelijk trad hij in bij de congregatie van de Redemptoristen.
In 1841ontving hij de priesterwijding. Het jaar daarop vertrok
hij naar Zuid Amerika om in Suriname te gaan werken onder
de bosnegers en indianen. In 1867 legde hij de religieuze
geloften af en ging werken in de afgelegen kolonie Batavia
waar hij zich ontfermende over de melaatsen. Dit deed hij
reeds vol overgave. Over een periode van meer dan dertig
jaren werkte hij in deze streek. Op 14 januari 1887 stierf
Petrus Donders in Suriname.
Paus Pius XII (1939-1958) bevestigde het moedig leven van
Peerke en in 1979 bevestigde paus Johannes Paulus II dat
in 1929 een tweejarig kind, op voorspraak van Petrus Donders,
geheel van botkanker genezen werd. Op 23 mei 1982 werd hij
zalig verklaard.
Zie ook Kathedraal
Paramaribo; Litt. p57 I heilige jaar rond (r.k. bisdommen
Breda en Den Bosch 14 januari).
Sint Perpetuus van Maastricht (gest. 620) () Feestdag
4 november (Roermond). Volgde de heilige Gondolfus op als
bisschop van Maastricht en stierf in het jaar 620 te Dinant,
waar zijn relieken nog steeds in de kerk van Onze Lieve
Vrouw worden bewaard.
p1479 Missale Romanum Ned. editie (1955);/72 Appendix Misboek
Dominikanen.
Sint Petrus van Assche, ook van der Slagmolen of
Van Aarschot (geb. 1530-vermoord op 9 juli 1572). Feestdag
9 juli. Zie de de 19 martelaren van Gorkum.
Sint Petrus Canisius (1521-1597), Nederlandse Heilige,
zaligverklaard in 1864, heiligverklaard in 1925 Feestdag
27 april.
Petrus Canisius werd in 1521 te Nijmegen als oudste zoon
van de toenmalige burgemeester mr. Jacob Kanis en Aegidia
van Houweningen geboren. Zijn moeder stierf in 1526 en op
veertienjarige leeftijd studeerde Petrus aan de universiteit
van Keulen, bij de Jezuieten. Later studeerde hij Theologie
aan de universiteit in Leuven. in 1543 sloot hij zich bij
de Jezuieten aan en wordt drie jaar later tot priester gewijd.
Hij werd een groot verdediger van het katholicisme in de
Duitstalige landen. Hij nam deel aan het Concilie van Trente
en werd hofprediker in Innsbrück. Canisius reisde in 1548
via Loreto naar Rome. Toen hij in 1557 naar Beieren terugkeerde,
werden met hem enkele broeders van Loreto naar Duitsland
gezonden. Waarschijnlijk hebben deze medebroeders Canisius
ertoe aangezet, de de "Lauretaanse litanie", die
oorspronkelijk door Loreto-bedevaarders werd gebeden, in
Duitsland bekend te maken en in 1558 te Dillingen te laten
drukken. In alle Jezuïetencolleges waarin Canisius
invloed had, werd de litanie geïntroduceerd, zoals
te Praag in 1560, Wenen in 1561, Trier in 1562. Petrus Canisius
schreef in het latijn een boek over Maria en haar verering
in de kerk. Als Kerkleraar schreef hij ook een catechismus
die tijdens zijn leven niet minder dan 200 drukken kende.
In Duitsland wordt hij wel "de Tweede Apostel van Duitsland"
genoemd. Hij was een beroemdheid in zijn tijd en iedereen
moest en wilde hem zien. Zo ook in het jaar 1565, toen hij
Nijmegen bezocht om te preken in de St.Stefanuskerk, liep
de hele stad uit om hem te zien en te horen. Op 21 december
1597 is hij in Freiburg in Zwitserland gestorven. Paus Pius
XI heeft hem in 1925 heilig verklaard en voor zijn vele
werken voor behoud van het katholieke geloof in Zwitserland,
Oostenrijk en Duitsland, voor zijn vele geschriften, preken
en brieven en vooral voor zijn Catechismus, tot kerkleraar
verheven. Mgr.Marius Besson, bisschop van Freiburg, heeft
ter ere van de heiligverklaring van Petrus Canisius, zijn
relieken persoonlijk overgebracht naar de St.Ignatiuskerk
in de Molenstraat in het centrum van Nijmegen, welke kerk
werd omgedoopt tot Petrus Canisiuskerk.
Litt. p382 I heilige jaar rond/823 Missale Romanum Ned.
editie (1955);/268 Pinguin
Sint Petrus Damianus, ook Damiani, (1006 Ravenna-
), bisschop en kerkleraar. Feestdag 21 februari.
Geboren in een zeer kinderrijk gezin verloor hij op jonge
leeftijd zijn ouders. Zijn broer Damiani (vandaar zijn naam
Damiani) zorgde ervoor dat Petrus kon gaan studeren. Eerst
in Faenza en later in Parma. Door zijn contact met enkele
kluizenaars wordt Petrus monnik te Fonte Avellana, ten zuiden
van Ravenna, in de provincie Perugia. In het jaar 1043 wordt
hij prior in dat klooster. Ze leven volgens zeer strenge
regels. De eerste boetegeselingen vonden in het klooster
plaats. En Petrus Damianus verwierf in snel tempo naam als
kampioen van de versterving. Petrus wekt door zijn keiharde
optreden ook de belangstelling van paus Stephanus IX (1057
- 1058). Het is precies de man die hij nodig heeft om de
orde en tucht in zijn eigen omgeving te herstellen. De paus
beveelt Petrus Damianus uit zijn klooster te komen om kardinaal-bisschop
van Ostia, onder de rook van Rome, te worden. Damianus vind
het maar niets dat hij zijn geselklooster moest verlaten.
Na de benoeming biedt hij in de daarop volgende jaren meerdere
malen zijn ontslag aan. Zonder resultaat. Hij treed zelfs
op als legaat (pauselijk gezant) bij de synode van Frankfurt
in 1069 en te Rome in 1072. De strengste van alle Katholieke
Leermeesters treft krachtige maatregelen tegen overtreders
van de kerkelijke wetten. Hij was onverbiddelijk tegen gehuwde
priesters. Ook trad hij op tegen de toen binnen de kerk
zeer gebruikelijke simonie (het kopen en verkopen van kerkelijke
ambten). Petrus Damianus was ook de eerste biograaf van
de heilige Romuald, zoon van de hertog van Ravenna (951-1027).
Petrus Damianus stierf op 22 februari 1047 in Fonte Avellana
op zijn terugreis vanuit Ravenna naar Ostia en ligt begraven
in de naar hem vernoemde Cistercienzerkerk in Faenza. Hij
werd door paus Leo XII tot kerkleraar verheven, maar is
officieel nooit heilig verklaard. Petrus Damianus is Patroon
tegen hoofdpijn en beschermheilige van de Amsterdamse lokale
televisiezender MokumTV.
Sint Phillip. Sint Phillipsland in Zeeland.
Sint Pieter, ook Petrus () Feestdag De plaats Sint
Pieter in de gemeente Maastricht is vernoemd naar de broer
van sint Andries.
Padre Pio, ook Pater Pius.van.Pietrelcina, Francesco
Forgione, (1887-1968) Feestdag 23 september. Ook in Nederland
is hij één van de populairste katholieke figuren van de
moderne tijd. Pater Pius van Pietrelcina werd op 2 mei 1999
zalig en op 16 juni 2002 heilig verklaard door paus Johannes
Paulus II.
Op 25 mei 1887 werd Pio als achtste kind van Grazio en Guiseppe
Forgione geboren in Pietrelcina, een dorp ten zuidoosten
van Rome. Ze noemen hem Francesco. Als andere kinderen spelen,
werpt Franco zich op het gebed, tekent kruisen in het zand
en wijdt zich toe aan Sint Franciscus. En soms verschijnen
hem Jezus en Maria. Het is al snel duidelijk, Franco wil
pater worden. Pa vertrekt naar Amerika om daar geld te verdienen
voor zijn studie en op 6 januari 1903 treedt Francesco in
bij de kapucijnen. De oversten merken dat hij een bijzondere
novice is. Hij kan verslonden raken in het gebed zodat niets
meer tot hem doordringt; andere keren horen ze woeste geluiden
op zijn cel. Niet lang voor zijn priesterwijding lijkt zijn
slechte gezondheid roet in het eten te gooien. De oversten
geven hem nog een kans door een tijdje in zijn geboortedorp
door te brengen in het vertrouwde klimaat van zijn jeugd.
Hij woont er in een torenkamertje als een echte kluizenaar.
Om de dag schrijft hij naar zijn provinciaal en doet verslag
van zijn laatste avonturen in zijn geestelijk leven. Want
avonturen zijn het. De duivels - “deze kozakken”-
vallen hem lastig; of Jezus verschijnt maar kijkt bedroefd;
of lange tijden van innerlijke duisternis... Deze brieven
uit de toren zijn bewaard gebleven. Hij wordt priester gewijd
en krijgt als kloosternaam Pio. De Eerste Wereldoorlog roept
hem weg uit dit kluizenaarsbestaan naar de soldatenbarakken,
maar wegens zijn zwakke gestel wordt hij ontslagen. De oversten
zenden hem in 1918 in San Giovanni Rotondo, een plaats die
hij nooit meer te verlaten. In San Giovanni ziet pater Pius
hoe tijdens het biechthoren Jezus zijn hart doorboord wordt
met een vurige pijl. Op 20 september 1918 raakt hij gestigmatiseert:
´Ik zag tegenover mij een geheimvolle Persoon... Zijn handen
en voeten bloedden... Ik voelde mij sterven... Het visioen
van de Persoon verdween en ik zag mijzelf: mijn handen,
voeten en zijde waren doorboord en dropen van het bloed.´
Artsen constateren dat de stigmata geen zelf aangebrachte
wonden zijn, noch het product van inbeelding. De kerkelijk
verantwoordelijken zijn jaloers. Na vijandige voorlichting
door de plaatselijke geestelijkheid spreekt het H. Officie
een plechtige en publieke veroordeling van pater Pius uit
en in 1933 verbiedt het Officie pater Pius alle priesterlijke
activiteiten behalve het privé opdragen van de mis. Hij
wordt opgesloten in zijn eigen klooster. Pater Pius gehoorzaamt
zonder enig protest. In 1934 herstelt Pius XI pater Pius
in zijn priesterlijke waardigheid en worden de restricties
ingetrokken. En vanaf dan weten de mensen hem te vinden.
Aanvankelijk komen er alleen Italianen. Maar tijdens de
Tweede Wereldoorlog zien veel geallieerde soldaten in Italië
kans San Giovanni te bezoeken. Zij komen thuis met verhalen
over de gestigmatiseerde pater en pelgrims vanuit heel de
wereld stromen toe. Hij belooft zijn gebed en offer voor
alle intenties die hem worden toevertrouwd. Van het geld
dat de in aantal toenemende pelgrims meebrengen, laat hij
een reusachtig ziekenhuis bouwen vlak naast het klooster.
De eens zo verlaten plek wordt een kleine stad rond dat
ziekenhuis. Hij noemt het ‘Het Huis ter Verlichting
van het Lijden’. Van het personeel wordt verwacht dat
zijn even kundig als gelovig zijn. ´Breng God naar de zieken,
dat is meer waard dan medicijnen´, zegt Pius. Gelijk vraagt
de pater aan de pelgrims om thuis gebedsgroepen te vormen.
Nog tijdens zijn leven vormden deze gebedsgroepen een nieuwe
beweging in de katholieke kerk. ´Gebed is de sleutel tot
het hart van God´. De toeloop wordt steeds massaler, evenals
de aan Pius toegeschreven wonderen, gebedsverhoringen, bekeringen
en genezingen. In 1958 verliest de kapucijnerorde al haar
gelden door een verkeerde investering, maar in San Giovanni
blijft het geld binnenstromen. De oversten vragen pater
Pius om financiële steun, maar die weigert. De pelgrims
geven het voor het ziekenhuis en de paters waren door eigen
schuld failliet gegaan. Dat zet kwaad bloed. Men plaatst
zelfs microfoons in de biechtstoel in de hoop de geldschieters
van het ziekenhuis te achterhalen. En men gaat weer over
tot restricties: geen contact meer met mensen buiten de
biechtstoel, en de tijd van pater Pius’ mis wordt steeds
op een ander tijdstip gesteld en niet van tevoren bekend
gemaakt. Pius is er kapot van dat zijn eigen medebroeders
hem dit aan doen. Maar de mensen blijven komen, tegen de
kerkelijke oversten en de stemmingmakende media in! Tijdens
het Tweede Vaticaans Concilie komen zelfs vele kardinalen
hem bezoeken, zoals mgr. Montini. Wanneer deze tot paus
(Paulus VI) wordt gekozen is een van zijn eerste handelingen
de restricties tegen pater Pius opheffen. Pater Pius doet
opmerkelijke uitspraken. Zo komt er een meisje in zijn biechtstoel,
die zich beklaagd dat haar vader het maar raar vindt dat
ze wekelijks gaat biechten. ´Waar is dat goed voor, als
je geen zonden doet?´, zou hij haar gezegd hebben. Pater
Pius antwoordt: ´Zeg je vader dat zelfs een ongebruikte
kamer minstens eenmaal in de week gestofzuigd moet worden.´.
Als een wellustige knaap hem zegt: ´Pater, ik heb teveel
gezondigd, ik heb geen hoop meer´, andwoordt Pius: ´God
zit zonder te rusten achter de koppigste zielen aan: je
hebt Hem al teveel moeite gekost om je nog los te laten.´
Maar de meeste indruk op de gelovigen maken wel de getuigenissen
dat hij elders op de wereld werd gezien, terwijl hij toch
in San Giovanni aan het bidden was: bilocatie. Bij het biechten
kon het gebeuren dat hij zelf beter wist wat de penitent
misdaan had dan de persoon zelf. En men wist precies wanneer
pater Pius ‘ergens’ onzichtbaar te hulp kwam door
het ruiken van heerlijke geuren... Binnen de kerkelijke
traditie zou pater Pius de titel van ‘taumaturg’,
wonderdoener verdienen. In 1947 bezoekt de 27-jarige Poolse
priesterstudent Karol Wojtyla pater Pius. De heftige kritiek
op de encycliek Humane Vitae beantwoordt hij met een loyaliteitsverklaring
aan de paus. Het lijkt op zijn testament. In september 1968
wordt de vijftigste verjaardag van zijn stigmata plechtig
gevierd met een wereldwijde ontmoeting van de door Pius
gestichtte gebedsgroepen plaats. Pater Pius is zwaar ziek,
maar leest toch nog de heilige Mis. Aan het einde stort
hij in. Twee dagen later op 25 september overlijdt hij.
De stigmata waren de maanden voor zijn dood gaan genezen,
maar hij had ooit gezegd: ´Vanuit de hemel zal ik nog meer
lawaai maken.´ Met zijn overlijden verdwijnt geenszins de
toeloop naar San Giovanni. Het wordt een waar bedevaartsoord.
Als een waar popster blijkt hij na zijn dood alleen maar
populairder te worden. Vanuit het generalaat van de paters
kapucijnen te Rome wordt het tijdschrift De Stem van Pater
Pio in vele talen en miljoenen bidprentjes met een reliek
(een draadje van een van zijn pijen) van pater Pius verspreid.
De gebedsgroepen blijven groeien, brieven stromen binnen
met beschreven gebedsverhoringen. Voor de zaligverklaring
in 1999 werd een wonder op zijn voorspraak erkend: het verdwijnen
van inwendige vochtophopingen (zo’n twee liter) zonder
enige medische ingreep. De genezing was snel, volledig onverklaarbaar
en medisch goed beschreven. In de weken voor zijn zaligverklaring
op 2 mei 1999 waren er dagelijks documentaires over Pius
op de Italiaanse TV te zien en puilden de krantenkiosken
en boekwinkelsin heel Italia uit met grote posters en dikke
publicaties van en over de kapucijn. Er wordt ook reklame
gemaakt: een poster waarop iemand met een lachende pater
Pius in de hemel telefoneert. De toegangsstraten naar de
Sint Pieter zijn vol stalletjes met Pater Pius-beeldjes,
foto’s, medailles, T-shirts en petten. Het Sint Pietersplein
was naar alle waarschijnlijkheid nog nooit eerder in zijn
geschiedenis zo vol bezet geweest. Voor honderduizenden
is geen plaats op het plein zelf. Ze komen niet verder dan
de Piazza Pio XII en bevolken zo’n tweederde van de
lengte van de Via della Conziliazione. Meer dan 600.000
gelovigen staan voor de San Giovanni in Laterano-kerk, waar
de zaligverklaring op een reusachtig videoscherm te volgen
is. Er zijn ook korte flitsen rechtstreeks uit San Giovanni
Rotondo, waar Pater Pius geleefd heeft en begraven is. Johannes
Paulus II zegt in plechtig Latijn: ´Wij hebben de vraag
van onze broeder Vincenzo D’Addario, aartsbisschop
van Manfredonia en van vele andere broeders in het bisschopsambt,
alsook van zeer vele gelovigen gehoord. Wij hebben het oordeel
van de Congregatie voor de Zaken der Heiligen ingeroepen
en staan nu toe, op grond van de aan ons verleende apostolische
autoriteit, dat de dienaar Gods pater Pius uit Pietrelcina
van nu af aan zalig genoemd wordt en dat zijn feest op 23
september zal gevierd worden, de dag van zijn geboorte in
de hemel´. Er weerklinkt en een enorm applaus. Na de gebeurtenissen
op het Sint Pietersplein vliegt de paus per helikopter naar
het overvolle plein voor de Lateraanse basiliek. Ooit heeft
hij als jonge priester Pater Pius ontmoet, nu de oude paus
hem zalig mocht verklaren, maakte hij haast met een heiligverklaring.
Op 16 juni 2002 trokken maar liefst 3.755 touringcars, vijftig
speciale treinen en een veelvoud aan personenauto's naar
het Sint-Pietersplein voor de heiligverklaring van de waanzinnig
populaire pater. In Nederland is er een grote groep Pius-fans
gevestigd in Berlicum.
Sint Plechelmus, ook Placid of Placido (8ste eeuw)
Feestdag 8 mei, samen met Wiro en Otger. (bisdom Roermond
3 mei). Uit de 8ste eeuw stamt de ‘vita’, de levensbeschrijving
van de sinten Wiro, Plechelmus en Otgerus. Deze Angelsaksische
missionarissen zouden tussen 700 en 750 in de Nederlanden
hebben gepreekt en de kloosterkerk van de HH Wiro, Plechelmus
en Otgerus in Sint Odiliënberg hebben gesticht, alsook
de Plechelmus Basiliek
in Oldenzaal.
/p1429/1455 Missale Romanum Ned. editie (1955);/*32 Appendix
Misboek Dominikanen/p 280 als Placid in Pinguin
INDEX
Ontbreekt er informatie?
Is er een situatie veranderd?
Laat dat dan in ons Hollandse
Heiligen mededelingenboard weten.
Deze on-line encyclopedie van Nederlandse Heiligen, Genadeoorden
en bedevaartsplaatsen is geschreven door Mohamed el-Fers.
Van dezelfde auteur verschenen o.a.:
Jacques Brel ISBN 90-5330-245-X, in België ISBN 90-5312-113-7;
Istanbul ISBN 90-5330 240 9, in België ISBN
90-5466 790 7;
Columbus ISBN 90-5330-032-5;
Bob Marley ISBN 90-5330-015-5;
Oum Kalsoum ISBN 90-5330-036-8;
Mehmed VI Vahdeddin, de laatste sultan ISBN 90-5330-023-6;
Ramadan, meer dan vasten (Mohamed el-Fers en drs
Veyis Güngör) ISBN 90-736-1613-1.
Hoe gevaarlijk zijn de Turken? (Mohamed el-Fers en
drs Chris Nibbering) ISBN 90-9011-752-0;
Encyclopedie van Hollandse Heiligen en Genadeoorden
RKBN 2002-0005763
Theater: ´Amsterdams Mirakelspel´ en ´De Zaak
Schnitke´ (premiére voorafgaande aan de Alfred Schnitke
opera ´Life with an idiot´ in aanwezigheid van de componist
en H.M. koningin Beatrix en Z.K.H. prins Claus der Nederlanden).
All sites © Mohamed el-Fers
|
